Zasady montażu okien

Wiele, teoretycznie profesjonalnych ekip, instaluje okna w nieprawidłowy sposób. Najczęściej pomijane jest mocowanie ościeżnic na kotwy lub montaż okna kończy się już na etapie jego piankowania. Po nim jednak musi jeszcze nastąpić dalsze uszczelnianie okna od zewnątrz oraz wewnątrz. Tylko taki montaż możemy nazwać pełnym. Oczywiście profesjonalnym firmom to na pewno nie umknie, jednak warto poznać zasady montażu okien, aby mieć pewność, że wszystko przebiega w prawidłowy sposób.

Dopasowanie ościeżnicy

Szerokość okna powinna być mniejsza od szerokości ościeża o około 3 cm, a jego wysokość o 3-6 cm. Dzięki temu, po bokach ościeżnicy uzyskamy szczeliny o szerokości około 1,5 cm, a niewiele więcej będzie na górze, jeśli pod dolnym progiem okna wstawiony zostanie właściwy próg podparapetowy. Najlepszą możliwą opcją jest skorzystanie z usług profesjonalnej firmy, takiej jak np. Skan-B Andrzej Skrypak, której specjalizacją jest montaż okien. Jeśli jednak nie możemy sobie na to pozwolić, powinniśmy dokonać wszelkich starań, aby dopasować odpowiednio ościeżnicę.

Montaż ciepły

Okno potrzebuje solidnej podstawy, na której będzie mógł stanąć próg podościeżnicowy. Najczęściej stosuje się postawienie okna na krawędzi muru, tuż przed strefą ocieplenia. Co prawda nie jest to najlepszy sposób, jednak daje możliwość stabilnego podparcia okna bez dodatkowych nakładów. Pod progiem, pod każdym z pionowych słupków okna, podkłada się regulowane klocki, które pozwalają na precyzyjne wypoziomowanie ościeżnicy. Klocki nie mogą być szersze niż listwa progowa, gdy zostają tu na stałe i nie mogą utrudniać późniejszego zamocowania parapetów. Po bokach, poza klockami, umieszcza się kliny dystansowe, dzięki którym okno jest stabilizowane w płaszczyznach pionowych.

Szczelność

Niezwykle ważne jest wypełnienie szczelin wokół okna materiałem ociepleniowym oraz zabezpieczenie go przed wnikaniem wilgoci z wnętrza oraz wiatru i wody z zewnątrz. W przypadku okien materiałem ociepleniowym jest najczęściej pianka poliuretanowa, która świetnie w tej roli się sprawdza. Rozpręża się oraz wypełnia całą przestrzeń szczeliny, a następnie twardnieje pod wpływem wilgoci. Najczęściej po wstępnym utwardzeniu piany wyciąga się kliny dystansowe, a otwory po nich także obowiązkowo uzupełnia się pianką. Nie wolno jednak usuwać klocków podporowych. Wiele osób błędnie myśli, że piankowanie jest ostatnim etapem prac. Pianka wymaga jeszcze zabezpieczenia warstwą paroizolacyjną od wewnątrz pomieszczenia oraz wodoszczelną i jednocześnie paroprzepuszczalną od zewnątrz. Należy wziąć to pod uwagę.