Materiał Partnera

Umowa ADR – przepisy dotyczące przewozu materiałów niebezpiecznych

Umowa ADR – przepisy dotyczące przewozu materiałów niebezpiecznych

ADR to międzynarodowa konwencja, która dotyczy przewozu towarów i ładunków niebezpiecznych w transporcie drogowym. Umowę sporządzono w Genewie 30 września 1957 r. i została podpisana przez 9 krajów założycielskich, zaś Polska ratyfikowała ją w 1975 r. Obecnie konwencja obowiązuje w blisko 50 krajach, a jej przepisy nowelizowane są w dwuletnich odstępach czasu.

Umowa ADR jest niezwykle obszernym aktem prawnym, który reguluje szereg dziedzin, związanych z przewozem drogowym towarów niebezpiecznychwyjaśnia nasz rozmówca z przedsiębiorstwa EKOPROD. Dokument składa się z Umowy właściwej, w której określone są stosunki prawne pomiędzy stronami oraz załączników A i B. W załącznikach wyszczególnione są przepisy regulujące warunki przewozu konkretnych towarów niebezpiecznych w transporcie samochodowym.

Umowa ADR – załącznik A

W załączniku A konwencji ADR znajdziemy klasyfikację wszystkich materiałów niebezpiecznych, produkowanych i transportowanych na świcie. Towary te podzielone są na 13 klas zagrożeń, w których wydzielone są dalsze podkategorie.

Załącznik A reguluje warunki pakowania towarów niebezpiecznych oraz wymagania w zakresie znakowania ich opakowań i przewożących je pojazdów, określa również warunki badań technicznych opakowań. W załączniku opisane są warunki przewozu i operowania ładunkami w sztukach przesyłki, cysternach i kontenerach, a także zakazy dotyczące łączenia ładunków w jednym pojeździe.

Umowa ADR – załącznik B

Przepisy sformułowane w załączniku B do umowy ADR koncentrują się wokół zagadnień związanych z technicznymi warunkami pojazdów, wykorzystywanych do przewozu towarów niebezpiecznych. Znajdziemy tutaj wymagania dotyczące konstrukcji i dopuszczeń takich pojazdów oraz ich dodatkowego wyposażenia.

Szczegółowo opisane są również wymagania w stosunku do załogi pojazdu i wszystkich osób uczestniczących w transporcie, wymagania względem nadzorowania pojazdów i ograniczenia ich przejazdu przez tunele. Załącznik B przedstawia też wykaz niezbędnej dokumentacji.

Doradca do spraw bezpieczeństwa

Ponieważ umowa ADR jest dokumentem niezwykle obszernym i złożonym, a w dodatku regularnie uzupełnianym, posiadanie pełnej wiedzy i znajomości zawartych w niej przepisów nie należy do zadań łatwych. Dlatego każde przedsiębiorstwo, które w ramach swoich usług oferuje przewóz towarów niebezpiecznych, bądź inne czynności związane z takimi towarami (pakowanie, przeładunek itd.), musi wyznaczyć przynajmniej jednego doradcę ds. bezpieczeństwa.

Doradca do spraw bezpieczeństwa w transporcie towarów niebezpiecznych jest osobą odpowiedzialną za wspieranie wszelkich działań służących zapobieganiu zagrożenia osób, mienia i środowiska. Istotne jest, że funkcję tę może pełnić wyłącznie osoba posiadająca ważne świadectwo doradcy w zakresie realizowanych przewozów.

Kierowcy przewożący towary niebezpieczne

Aby kierowca mógł prowadzić pojazd, który przewozi towary niebezpieczne, musi posiadać aktualne zaświadczenie ADR. O takie zaświadczenie może ubiegać się osoba, która ukończyła 21 lat, spełnia wymagania określone w przepisach prawa o ruchu drogowym, ukończyła odpowiedni kurs ADR i pozytywnie przeszła egzamin kończący taki kurs.

Oceń artykuł (1)
5.0
Komentarze
Dodaj komentarz