Ratownictwo górskie w Polsce narodziło się wraz ze śmiercią poprzez zasypanie lawiną w 1909 roku polskiego kompozytora Mieczysława Karłowicza. Jako pierwsze powstało Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe - topr, natomiast na jego bazie ponad 40 lat później powstało Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe - gopr. Do obowiązków topr i gopr w ramach ratownictwa górskiego należy nie tylko ratowanie ludzi i udzielanie im pierwszej pomocy medycznej, ale także sprawdzanie bezpieczeństwa tras trekkingowych i narciarskich. Placówki gopr działają na terenie wszystkich pasm górskich, natomiast topr – na terenie Tatr. Aby pracować w ratownictwie górskim oraz zostać ratownikiem gopr należy przejść ciężkie szkolenie alpinistyczne, narciarskie oraz medyczne. Ratownicy gopr są często elitą wspinaczy i taterników. Ratownicy gopr i topr mają obowiązek pełnić 24 – godzinne dyżury przez 365 dni w roku. Poziom ratownictwa górskiego wzrasta wraz z rozwojem techniki – chociażby dzięki detektorom i sondom ratownikom gopr i topr udaje się uratować większą liczbę ofiar lawin.
